انتخاب ملات و بند
کاشی و سرامیک

C1 چسب سیمانی پایه بدون پلیمر است — برای کاشی‌های سبک و سطوح جذب‌کننده مناسب است. C2 همان C1 است با افزودن پلیمر (polymer-modified) که استحکام کشش را از ۰.۵ مگاپاسکال به ۱ مگاپاسکال افزایش می‌دهد، چسبندگی به سطوح غیرجذب‌کننده را بالا می‌برد و مقاومت رطوبتی بیشتری دارد. برای پرسلان، کاشی بزرگ و حمام C2 حداقل استاندارد است.

بله، اما باید چند شرط رعایت شود: ۱) ملات پایه باید کاملاً خشک و محکم باشد (حداقل ۷ روز). ۲) سطح باید تراز و صاف باشد. ۳) روی آن باید از چسب مناسب (C2) استفاده کنید، نه مستقیم کاشی روی ملات خیس. روش کاشی روی ملات خیس (روش سنتی) دیگر توصیه نمی‌شود.

دوغاب اپوکسی با واکنش شیمیایی سخت می‌شود (نه تبخیر). نتیجه: کاملاً غیرمتخلخل (لک جذب نمی‌کند)، مقاوم در برابر مواد شیمیایی، ضدقارچ و ضدباکتری. عمر مفید دوغاب سیمانی با سیل‌کاری ۵–۱۰ سال، عمر اپوکسی ۲۰+ سال. در دراز مدت اقتصادی‌تر است.

حداقل C2S1 — ترجیحاً C2S2. پسوند S یعنی Deformable (انعطاف‌پذیر). گرمایش کفی چرخه‌های روزانه انبساط و انقباض ایجاد می‌کند. ملات‌های بدون S (C1 و C2 ساده) ترد هستند و در این چرخه‌ها ترک می‌خورند. دوغاب هم باید پلی‌یورتان یا اپوکسی باشد.

بستگی به اندازه کاشی و دندانه کاردک دارد. به‌طور تقریبی: کاشی کوچک (تا ۳۰×۳۰): ۲.۵–۳.۵ kg/m²، کاشی متوسط (تا ۶۰×۶۰): ۳.۵–۵ kg/m²، کاشی بزرگ (بالای ۶۰×۶۰): ۵–۷ kg/m² (با double buttering). این ارقام برای اجرای صحیح است — اجرای ناقص مصرف را کم‌نشان می‌دهد اما کیفیت پایین‌تر است.

دوغاب سیمانی بله — ممکن است در محل‌های پررطوبت تیره شود یا از مواد رنگ‌دار لک بگیرد. سیل‌کاری منظم کمک می‌کند. دوغاب اپوکسی رنگ‌ثابت است — بعد از ۱۰ سال هم مثل روز اول است. برای مکان‌هایی که رنگ درز اهمیت دارد (حمام لوکس، پذیرایی)، اپوکسی انتخاب بهتری است.